Project

2020 wordt het jaar van Walter De Buck!

  • In de lente verschijnt zijn biografie, geschreven door Dree Peremans en Elke Vandersypen voor uitgeverij Houtekiet.
  • In verschillende wijken in Gent organiseren we buurtprojecten rond beeldende kunst, muziek en verhalen.
  • We spreken zoveel mogelijk Vlamingen en wereldburgers aan om nuttige informatie te verzamelen voor de biografie en om verloren gewaande kunstwerken van Walter De Buck in kaart te brengen.
  • Wim Claeys en Dree Peremans touren door Vlaanderen met verhalen en liedjes.
  • In de zomer van 2020 sluit een overzichtstentoonstelling over zijn leven en werk devieringen af.

De drijvende kracht achter WDB2020 is vzw Het gouden ei van Elena Reynaert, Estelle Slegers Helsen en Elke Vandersypen.

De Stad Gent, Trefpunt, het Huis van Alijn, Uitgeverij Houtekiet en vele anderen steunen WDB2020.

Kunst

Walter is de zoon van kunstschilder Leonard De Buck en de halfbroer van schilder Raphaël De Buck. Na zijn opleiding aan de Academie, exposeerde hij op Expo ‘58 en al gauw viel hij in de prijzen met zijn beeldend werk.

De Gentse Feesten en zijn muzikale carrière hebben hem wat afgeleid van zijn kunstcreaties. In Loods 13 leidde hij werklozen op tot lassers, kappers en beeldhouwers. Zijn verblijf in Spanje in de jaren ’80 bracht hem weer dichterbij zijn steen, staal en klei.

Tot aan zijn dood in 2014 is Walter De Buck blijven beeldhouwen.

Liedjes

De blues intrigeerde hem, hij experimenteerde met exotische instrumenten en de teksten van de Gentse volkszanger Karel Waeri inspireerden hem. Hij maakte 11 albums en trad ontelbare keren op in kroegen en op pleinen in Gent en ver daarbuiten.

Zijn taal was het Gents van Ekkergem, waar hij was opgegroeid aan de oevers van de Leie. Jarenlang kreeg zijn muzikale carrière voorrang op zijn beeldend werk, mensen praatten over zijn optredens en en journalisten schreven erover.

’t Vliegerke hoor je nog wel eens op de radio, kinderen zingen het op school en voetbalsupporters brullen het luidkeels mee. Ook zijn liedjes ‘k Zou zo gere willen leven en In mijn stroatje zingen veel mensen nog mee.

Feesten

Eerst woonde Walter waar later zijn muzikaal-literair-filosofisch Trefpunt kwam. Je kon er lezingen en concerten bijwonen en zijn huis werd het hoofdkwartier van de Gentse Feesten, nog tot vandaag. Trefpunt is ondertussen uitgebreid en het plein heet deels Walter De Buckplein.

De Gentse Feesten zijn erg veranderd: in plaats van een klein podium met houten kratten, zijn er nu 17 themapodia, het festival lokt jaarlijks ruim een miljoen bezoekers, in plaats van een paar honderd feestvierders in de jaren ‘60. Ondanks alle veranderingen is de mix aan cultuur en muziek gebleven. De Gentse Feesten brengen nog altijd jong en oud met volksdans, rock en beats van bekende en minder bekende artiesten bij elkaar.

Gezocht

Alles over Walter De Buck!

Voor WDB2020 verzamelen we herinneringen aan Walter De Buck.

Heb jij een uitzonderlijke tekening, een straffe foto of een verhaal voor in de geschiedenisboeken? Laat het ons weten, we popelen nu al.